Gonard, Eline en Job mailen over een kleine uitbouw (met grote gevolgen)

 In Geen categorie

Eline en Job kochten hun eerste koophuis – in Deventer, aan de Diepenveenseweg. Maar voor het grote genieten kan beginnen gaat er geklust worden. De plannen in een paar woorden: een kleine uitbouw, de keuken op een andere plek in het huis én het karakter van de woning behouden. Het ontwerpt ligt er. Nu de realisatie nog. Een correspondentie tussen de aannemer en opdrachtgevers.

Broekland, 14 januari 2020

Job,

Klopt, het uitvoeren van de werkzaamheden is eenvoudig en ik word gesteund door goed opgeleide teamgenoten die het werk op de bouwplaats doen – appeltje eitje dus. De grootste inspanning voor de werkvoorbereiding is om de klant, jullie dus, zover te krijgen dat ze na gaan denken over zaken waar ze nog niet aan toe zijn of nog niet over hebben nagedacht. Daarbij is het voor mij in het begin altijd een beetje zoeken naar wat de klant belangrijk vindt en hoe diep ze op de materie in willen gaan.

Na afloop van onze afspraak, waarin we de details van de kozijnen op de begane grond bespraken, belde je me en zei: ‘Het gaat wel ver, die kozijndetails. Ik hoop dat je op enig moment voor ons gaat beslissen.’ Wat ik nu doe is vertrouwen winnen en zorgen dat ik op enig moment het stuur over kan en mag nemen. Neem van mij aan: over het algemeen maken mensen het zichzelf onnodig moeilijk. Mensen willen vaak datgene wat ze eigenlijk niet moeten willen. Jullie letten ineens op zaken die voorheen onbelangrijk waren. Daardoor zie je door de bomen het bos niet meer.

Toen je samen met Eline vertrok zei je: ‘We beslissen binnenkort wat we doen met de kozijnen op de begane grond.’ Ik verwacht eerlijk gezegd niet dat het je gaat lukken zonder hulp van derden. Ik wacht het wel af en laat me verrassen. Als je nog vragen hebt hoor ik het wel. Van onderstress merk ik persoonlijk niets, zolang ik de dingen kan doen waar ik goed in ben. Dit voelt niet als werk, maar als iets waar ik graag mee bezig ben (echt waar).

Over de terrazzovloer: bij twijfel: weg ermee. Het is geen geïsoleerde vloer, hij ligt in het zand en echt mooi is hij ook al niet meer. Als de rest van de woning op niveau komt dan wordt je halvloer een storende factor. Dan zul je zien dat deze niet veel schoonheid in zich heeft.

Succes,
Gr. G

__

Deventer, 9 januari 2020

Beste Gonard,

Zoals je weet werken we van boven naar beneden in ons huis. We wonen en slapen momenteel op zolder en maken de eerste verdieping bewoonbaar alvorens we beginnen met het werk de begane grond. De grootste hangijzers op de eerste verdieping zijn: het nieuwe kozijn in de master bedroom en de vochtplek in de muur op de extra slaapkamer. En dus informeerde ik eerder deze week bij je wanneer het kozijn in bestelling kan. Doodleuk mailde je terug dat je dat reeds had gedaan. Uhh??? We zouden er nog even doorheen lopen samen. Toch? Via een Whatsapp-bericht liet je me kennismaken met bouwlogica:

  1. Bestellen, zodat het kozijn in de productieplanning wordt opgenomen
  2. Werktekeningen ontvangen
  3. Werktekeningen met de klant doornemen
  4. Akkoord geven op de werktekeningen
  5. Kozijnen ophalen en plaatsen
  6. Aanvegen en geld beuren

Nog meer dan deze (on)logica fascineert de lichtheid waarmee je ons project benadert me. Je schrijft zinnen als: ‘Zeg maar wanneer je de fundering wilt gaan graven, dan zetten wij de maten uit.’ En: ‘Als het metselwerk van de fundering klaar is en het installatiewerk is aangelegd kunnen we het schuimbeton gaan gieten.’ Stelt het dan echt zo weinig voor? Als ik jou mag geloven is het een kwestie van graven, slopen, stenen stapelen, kozijnen uit de fabriek halen en de boel aanvegen en afwerken. 

In 2017 ontmoette ik in Frankrijk een oud-directeur van een bouwbedrijf, een Nederlander, die bijna ten onder was gegaan aan onderstress. Ken je dat principe? Hij miste de uitdaging en leed aan een bore-out. Zijn arts adviseerde hem om een oude auto te kopen, het ding helemaal uit elkaar te halen, alle onderdelen ongelabeld in een hoek te gooien en de auto daarna weer op te bouwen. De man is momenteel een van de grootste Ford Mustang dealers van de Benelux. Hij heeft drie scouts rondlopen in de Verenigde Staten die Mustangs met potentie per boot naar Rotterdam verschepen. 

Jou kennende heb je vast iets verzonnen om Eline en mij te prikkelen en scherp te houden, maar hoe werkt dat voor jouzelf? Als bouwen zo eenvoudig is, hoe zorg jij er dan voor dat je niet net zo eindigt als die directeur die ik ontmoette in Frankrijk? Ben je niet bored out na 25 jaar bouwlogica?

Tot slot nog niets anders: we overwegen sterk om de oude terrazzovloer met scheuren in de hal eruit te breken en ook hier schuimbeton met vloerverwarming toe te passen. Sterker nog: de knoop was eigenlijk al doorgehakt, maar ik merk dat ik toch weer terugkrabbel. Ik ben bang dat we te veel karakter om zeep helpen als we die vloer wegbreken. Keuzes, keuzes. Hoe groot wordt het koulek (is dat een woord?) als we de hal onberoerd laten?

Vanavond zien we elkaar in Broekland om te praten over de kozijnen. Per telefoon masseerde je al in dat die aluminium kozijnen misschien toch geen goed idee zijn. Als je maar weet dat ik me niet zo makkelijk gewonnen geef wat dat betreft.

Groeten,

Job

__

Broekland, 13 december 2019

Beste Job,

Jullie bouwproces heeft een stuur. Ik doe net of jullie mogen sturen, maar eigenlijk probeer ik het vertrouwen te krijgen zodat ik mag gaan sturen. Als dat niet lukt zal het een taai traject worden. Denk daar maar eens over na.

Je vraagt of jullie te kritisch zijn. Geen zorgen, dat zijn jullie niet. In dit stadium mag dat. Het moet zelfs. Zo houden we elkaar scherp. Anders gezegd: makkelijke klanten zijn gevaarlijk. Door nu alles goed af te wegen voorkomen we dat we straks van het een in het ander vallen. Het leuke van mijn werk is dat ik steeds weer opnieuw begin. Dat geldt ook voor dit project.

‘We hebben maar een paar centjes’ hoor ik je zeggen. Realiseer je even dat iedereen te maken heeft met een budget. Ook die kerel die een miljoen te besteden heeft. Veel of weinig budget is helemaal niet boeiend. Een budget is een kader en daarbinnen probeer je het zo goed mogelijk met elkaar te doen, we proberen er het maximale uit te halen. Het is mijn taak als aannemer om er handen en voeten aan te geven. Om in te gaan op de vraag waar het stopt: het stopt precies waar jullie willen. Het is mijn taak om verschillende opties aan de dragen en er vervolgens een prijskaartje aan te hangen.

Jullie kiezen ervoor om veel zelf te doen. Dat scheelt, want manuren vreten een groot deel van je budget op. Door veel zelf te doen houd je geld over. Alleen: realiseer je dat het werk wel gedaan moet worden. Bij voorkeur maken jullie de uren voordat we komen en nadat we weg zijn. Helaas komen we ook mensen tegen die zeggen veel zelf te willen doen, maar eigenlijk vrij weinig doen. Zij blijven met een half afgewerkt huis zitten. Dat zou zonde zijn, niet waar?

Wat voor nu belangrijk is om te onthouden: we gaan pas van start als we alles overzien. Ik heb de tekeningen van de kozijnen naar de timmerfabriek gestuurd. Als het meezit hebben we voor de kerst bericht. Mijn advies aan jullie: bedenk wat jullie willen met de keuken en de cv-ketel. De keuken wordt het hart van jullie huis. Waar komen de kastjes? Waar komt het afvoerkanaal? Ga maar eens met zo’n keukenboer aan tafel zitten. Kijk wat bij jullie past en ontdek wat wel en niet werkt. En onthoud: geen beslissing is nog altijd erger dan een verkeerde beslissing. 

Groet en succes,

Gonard

__

Deventer, 10 december 2019

Hallo Gonard,

Nog bedankt voor je komst woensdag. Je adviezen helpen. We willen het graag goed aanpakken en jij denkt met ons mee. Alleen: door die scherpe blik van jou vallen we van het een in het ander. Waar eindigt het? Nog niet eens zo heel lang geleden zeiden Eline en ik tegen elkaar, en je moet nu vast hard lachen: ‘Voor de kerst slapen we in onze slaapkamer op de eerste verdieping.’ Nou mooi niet. Er zit vocht in de muur en we moeten op zoek naar de oorzaak. De stukadoor die vorige week zou komen hebben we afgebeld. Voorlopig blijven we op zolder slapen.

Gelukkig viel er ook nog iets positiefs te melden. Zoals je weet reikt ons budget niet tot aan de hemel en dus was het fijn om een beetje te kunnen schrappen in de begroting. Toch geen bouwkraan: 660 euro winst. Zelf de muur van de bestaande aanbouw doorbreken: 712,50 euro winst. Constructieberekeningen toch niet noodzakelijk: 350 euro winst. En dat alles exclusief de btw. Dat ruimt op. Toen je zei: ‘Ik ga er zelf ook nog wel even met de stofkam doorheen’ zag ik licht aan het einde van de tunnel. 

Toen je begon over de plek van de CV-ketel verdween dat goede gevoel al snel weer. En daar hadden we samen met Marten nog wel zo’n mooi plekje voor bedacht onder de trap. Maar ja… dat rookgaskanaal hè. ‘Prutswerk’ noemde je onze suggesties (via flinke omwegen door een verlaagd plafond richting een bestaande pijp in het dak). Het alternatief: naar zolder met dat ding. Ik wist meteen dat je gelijk had. Nu de uitvoering nog. De CV-ketel naar zolder betekent leidingen omleggen (lees: de boel weer openhalen). #zinin

En dan de kozijnen. ‘Is het de moeite waard om het kozijn op onze toekomstige slaapkamer te vervangen?’ vroegen we. ‘Zeker doen’, luidde jouw oordeel. ‘Afgeschreven kozijn oplappen is zonde van het geld.’ Een uur later liep je naar buiten met de maten van maar liefst vijf kozijnen. Zo gaat dat dus. ‘Wanneer kunnen we van start?’ vroeg ik eerder die ochtend. Een paar dagen later lach ik zelf ook om die vraag. We zijn nog niet zo ver. Klein geluk: onze douche doet het, we slapen prima op zolder en kunnen de oude keuken gebruiken zolang deze er nog staat.

Wat ik me ondertussen wel afvraag: zijn we te kritisch? Willen we te veel? We kochten dit huis nota bene zonder plannen voor een uitbouw. Ons bouwdepot is gebaseerd op een nieuwe begane grond vloer en een paar nieuwe kozijnen. En kijk nu eens. Zoals jij altijd zegt: HELP!

Groet,
Job

Laatste Berichten

Laat een reactie achter

Stuur ons een berichtje

Stuur ons een berichtje. Dan nemen we zo snel mogelijk contact met je op.

Start typing and press Enter to search