Alles wat je wilt weten over ons personeelsuitje naar Malaga

 In Geen categorie

Door: Joeri Loozeman

Ieder jaar gaan we met het hele team een weekend weg. Ons recept: goedkope vliegtickets, voor iedereen een bed, en voor de rest ontzettend veel lol maken samen. Je raadt het al, dat is ook dit jaar uitstekend gelukt. De bestemming was het Spaanse Malaga. Een reconstructie.

Woensdag
Vroeg opstaan zijn we wel gewend. Om zeven uur in de ochtend verzamelen aan de zaak was dan ook geen probleem. Er werd koffie gedronken en links en rechts zagen we ook andere vloeistoffen in de drinkbekers. Goudgeel met een witte schuimkraag. U kent het wel. Het is immers maar eens per jaar tijd voor ons internationale personeelsuitje. Met de auto gingen we vervolgens naar vliegveld Weeze. Eerhard vond het een goed idee om een bowlingbal mee te nemen als handbagage. Daar was de douane minder blij mee. De bal werd een aantal keer door de scan gehaald en getest op drugs, maar alle lampen gingen op groen. De bowlingbal mocht mee. Een paar uurtjes later, rond twee uur in de middag landden we in Malaga. Zonnetje, 18 graden, kortom: dikke prima. Nadat iedereen zijn spullen had gedropt in het Hostel zijn we op een terrasje beland. De rest van de avond blijft binnenskamers. Oké, vooruit, een kleine samenvatting dan: kroeg, kroeg, club, bed, en een onschuldig schrammetje op een wenkbrauw door een klein intern stoeipartijtje voor het slapengaan. Onder het mom van teambuilding.

20160128_120215

Donderdag
Na een fijne (lees: korte) nacht gingen de eerste (biologische) wekkers al vroeg aan. Weer of geen weer, we zijn ingesteld op zeven uur aan de zaak. Maar vandaag even niet. Goed, wakker dus. De douche werkte daar nog eens vrolijk aan mee met een beperkte voorraad warm water. De eerste had geluk (warm water), de tweede pech (lauw water) en de rest dikke pech (koud water). Ondertussen werden er eieren gebakken om weer een beetje op kracht te komen. Tijd voor wat actie: een stadswandeling richting het strand (zie foto). Er werd gevoetbald, gedronken en uitgerust. Prima ingrediënten voor de tweede avond. Die avond werd overigens stijlvol afgetrapt in een stijlvolle restaurantketen (herkenbaar aan gele M). Een personeelsuitje in niet af als er geen potje bowling is gelegd. En dus vertrokken we met vijf taxi’s naar het bowlingcentrum. Lang verhaal kort: dat was een domper. Geen muziek, biertjes in kartonnen cola-bekers en geen gezelligheid. Het bleef bij één potje. Dan is het kaartspel ‘zwikken’ leuker. Hiermee werden vrijwel alle dode uurtjes ingevuld. In de bus, op het vliegveld, in het vliegtuig, in het café, in het restaurant, op het strand, in het bowlingcentrum, in het hostel, kortom: overal. Niet dat alle uurtjes dood zijn, het is gewoon een erg leuk spel. De steeg voor het hostel bleek een prima locatie voor het zwikken en dus werd deze omgetoverd tot de ‘zwiksteeg’. De rest van de avond blijft binnenskamers. Oké, vooruit, een kleine samenvatting dan: restaurant, casino, café, bruincafé, café, inkakmoment, club, café, zwiksteeg.

Vrijdag
Zo’n weekend is natuurlijk hartstikke gezellig, maar echt bijslapen of ‘de batterij opladen’ was er niet echt bij. Op vrijdagochtend kwam iedereen stuk voor stuk naar beneden voor het ontbijt. Na het broodnodige krachtvoer werden de troepen opgesplitst. De een wilde nog wat toeristische plekken in de stad bezoeken (de kathedraal, de arena voor het stierenvechten), een aantal anderen ging op het terras zitten. Rond het eind van de middag vertrokken we richting het vliegveld. Het verliep allemaal rustig tot het moment dat de douane de bowlingbal van Eerhard ontdekte. De Spaanse douane was duidelijk minder gecharmeerd van de bal. De uitslag van een aantal tests was unaniem: de bowlingbal moest in de ruimbagage. Sindsdien is de bowlingbal zoek. En dat is ook direct het einde van dit verhaal. Volgend jaar nieuwe ronde, nieuwe kansen.

Laatste Berichten

Laat een reactie achter

Stuur ons een berichtje

Stuur ons een berichtje. Dan nemen we zo snel mogelijk contact met je op.

Start typing and press Enter to search