Helemaal uit Amsterdam stond hij hier vanochtend om kwart voor zeven keurig op de stoep: verslaggever Hugo Reitsma van BNR Nieuwsradio. De aanleiding: het nieuws waarmee de zender vanochtend mee naar buiten kwam. Huis bouwen? Misschien in 2019. BNR sprak met bouwbedrijven uit het hele land en hoorde overal hetzelfde verhaal. Iedereen is druk, alle wachtlijsten zitten vol. 

Om de situatie te schetsen vroeg Reitsma aan Gonard hoe het er momenteel aan toe gaat in de bouw. Gonard sprak met Reitsma onder meer over het gebrek aan goed personeel: ‘Er zijn veel mensen uit de bouw verdwenen of hebben ander werk gevonden. Er zijn er ook een paar die terugkomen en daar maken we dankbaar gebruik van.’ Een blik polen opentrekken dan, vroeg Reitsma daarop? Gonard: ‘Particuliere opdrachtgevers zijn daar kritisch over. De overdracht van informatie is altijd een gevoelig punt in de bouw. Als er iets mis gaat, dan gaat het daar vaak mis, dus dat is lastig.’

Beluister hier de hele reportage die BNR maakte naar aanleiding van het bezoek aan ons.

Tijdens de bouwvakborrel afgelopen zomer is iedereen door fotografe Ilse vastgelegd op de gevoelige plaat. Die foto’s publiceren we één voor één op Facebook. Zo ook de foto van Gonard. De bijbehorende quote is net als bij de andere jongens geschreven op basis van zijn antwoorden op een tiental vragen. Omdat we niet konden kiezen tussen de antwoorden publiceren we vandaag, bij wijze van uitzondering, het hele interview met Gonard. 

Gonard, waarom heb je voor de bouw gekozen?

“Ik ben niet bewust de bouw in gegaan. Ik ben opgegroeid op de boerderij en heb thuis leren klussen, omdat er geen geld was om een aannemer in te huren. Mijn plan was om de boerderij over te nemen van mijn ouders. Dat ik heb ook gedaan, maar mijn vader was nog niet oud genoeg om te stoppen. En dus moest ik wat anders zoeken om geld te verdienen. De boerderij leverde immers niet genoeg op om meerdere gezinnen van te onderhouden. Toen ben ik voor mezelf begonnen samen met mijn broer Eerhard. De bouw was een makkelijke manier om geld te verdienen zonder al te veel te investeren. Het boeren bedrijf runde ik samen met mijn ouders en vrouw. In 2006 zijn we met melken gestopt. De melkrechten waren op dat moment veel geld waard. Vijf jaar later zijn we definitief gestopt.”

Wat was het eerste dat je bouwde?

“De uitbouw van de woning waar ik nu nog steeds woon. In de jaren tachtig was dat. Ik was twaalf jaar. Op mijn achttiende ben ik meerderjarig verklaard door de rechter. Dat was nodig om een eigen bedrijf te starten te kunnen starten.”

Waar haal je je voldoening uit?

“Het contact met mensen: klanten, collega’s, leveranciers, noem maar op. Wat wij in elkaar zetten, de huizen die wij bouwen, zie ik als bijzaak. Dat meen ik echt. Het liefst had ik voor koeien willen zorgen. Dat is pas een mooi vak. Mensen zijn erg voorspelbaar, dieren niet.”

Wat is de leukste grap die je hebt uitgehaald?

“Toen ik zelf nog op de bouwplaats werkte hadden we veel lol met elkaar. Dat is wel het nadeel van op kantoor werken. Ik kan me nog herinneren dat we de nagels hebben gelakt van een collega die in slaap was gevallen op een feestje. Hij kwam er de volgende dag pas achter. Ik weet dat humor op de bouwplaats erg belangrijk is. Daar geven we dan ook alle ruimte voor.”

Wat is jouw eigen rol bij het bouwbedrijf?

“Ik doe de werkvoorbereiding voor een paar woningen, maar ook voor een paar fabrieken en woonzorgcentra. Op dit moment ben ik op zoek naar extra medewerkers voor op de bouwplaats. We zijn extra handjes nodig om het grote aanbod in werk in goede banen te leiden. Dat is een uitdaging.”

Wat was het leukste teamuitje?

“Ik kan niet kiezen. Polen was bijzonder, omdat dat de eerste keer in het buitenland was met z’n allen. Taliën (Estland) was bijzonder, omdat het extreem koud was. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Onze teamuitjes zijn altijd een groot succes.”

Tot slot, wat doe je over 10 jaar?

“Ik hoop nog steeds hetzelfde. Misschien iets minder werkvoorbereiding en iets meer planning en HR. Met mensen werken, dus. We moeten door totdat we zeventig zijn, dus ik heb nog dan twintig jaar als ik gezond mag blijven. Over tien jaar ga ik maar eens op zoek naar iemand die het stokje van me over wil nemen.”

Door Joeri Loozeman

Van zaterdag tot en met dinsdag waren we op Lanzarote voor ons jaarlijkse teamuitje. Je raadt het misschien al: het was weer als vanouds. Lachen, gieren, brullen, zon, goede, maar vooral slechte grappen en de nodige biertjes voor de vochtbalans. Een klein verslagje.

Zaterdag

In de vroege ochtend verzamelden we zaterdag aan de zaak in Broekland, om vervolgens met de bus naar Schiphol te gaan. En als wij vroeg zeggen, dan bedoelen we ook écht vroeg: 03.30 uur. Zoals altijd is er dan altijd wel iemand die dorst heeft, en dus werden er eenmaal aangekomen op Schiphol al wat groene knuppels los gedopt. Na een vlucht van dik vier uur kwamen we aan op het zonnige Lanzarote. 24 graden en een strak blauwe lucht. Wat wil je nog meer. Die middag hebben we lekker aan het zwembad gelegen met hier en daar wat verfrissende drankjes om uitdroging te voorkomen. Na het avondeten zijn we op stap gegaan en hebben we de 24 uur goed vol gemaakt.

Zondag

Op zondagochtend schoof iedereen na een korte nacht aan voor het ontbijt. En verder? Nou ja, verder niet zo veel. Sommigen keken voetbal, anderen lagen aan het strand. Na de nodige uurtjes ontspanning hebben we, zoals dat gaat met een weekendje Mensink Bouwbedrijf, een bowlingbaan opgezocht. Toen eten, en toen nog, tja, hoe zeg je dat netjes, een aantal pilsje genuttigd.

Maandag

En toen was het maandag. De vermoeidheid werd zichtbaar. Ook wij zijn dit jaar allemaal weer een jaartje ouder geworden. Op een gegeven moment eisen die liters vocht en weinig slaap dan toch haar tol. Kortom: tijd voor actie! We huurden 13 buggy’s en crossten daarmee over het eiland. Goed ingepakt tegen het vele stof, dat dan weer wel. Over harde én onverharde  wegen ging het gas er flink op. In drie uur tijd hebben we zo een heel stuk van het eiland gezien. Na deze leuke activiteit zijn we gaan eten en hebben we de dag in stijl afgesloten in een karaokebar. Daar kwam het nodige verborgen talent naar boven.

Dinsdag

Dinsdag baaldag. Ons tripje zit er alweer op. Tijd om de aangename temperatuur in te ruilen voor kou en sneeuw. Tijd om weer aan het werk te gaan. Misschien overbodig, maar we vonden het weer machtig mooi. Ons speciale dank gaat uit naar de families Oortwijn, Veltien en Zuidema die met hun donaties borrels en de leuke buggy activiteit bekostigd hebben. Dank dank dank!