Dyon: ‘De tosti’s op zaterdag zijn afschuwelijk lekker, die móét je gewoon een keer eten’
De mensen van Mensink: wie zijn ze, waar zijn ze goed in en waarom doen ze wat ze doen? Vandaag: Dyon (19), al vijf jaar actief in de zaterdagploeg van Mensink en ondertussen stug zwevend op de arbeidsmarkt. Neemt hij de hamer ooit weer ter hand?
Door de week ziet Dyon bijna niemand. Als hij om twee uur ‘s nachts eindelijk naar bed gaat, ontwaken zijn broers en vrienden alweer bijna. En zodra hij uit zijn bed komt, hebben de anderen er al een halve werkdag opzitten. Heeft hij zich opgesloten in zijn kamer om te gamen?
Een leven op de weg
Nee! Dyon is chauffeur bij Tielbeke en gek op avonddiensten. Hij leeft een parallel bestaan op de weg. Soms rijdt hij zeshonderd kilometer per dag, meestal met luxe boodschappen achterin zijn bus. ‘Ik vind rijden gewoon leuk.’
Nog leuker dan rijden: de zaterdag bij Mensink.
Want zolang Dyon zweeft op de arbeidsmarkt – daarover zo meer – blijft hij lekker ‘knooien’ in de zaterdagploeg van Mensink. Al vijf jaar inmiddels. Werk kan hij het bijna niet noemen, het is eerder hobby. Als veertienjarig knulletje meldde hij zich voor het eerst. Inmiddels is hij een van de aanvoerders. ‘Omdat ik een rijbewijs heb, wie rijdt bepaalt.’
Shawarma, hamburgers of worstenbroodjes
Meestal krijgen ze een lijstje van Aron. En als er niet zoveel op staat, zien ze het werk zelf wel liggen: aanhangers leegpakken, hout zagen, de zaag schoonmaken, stempels invetten, steigermateriaal sorteren, bokken verplaatsen, aanhangers weer inpakken. En de bouw op natuurlijk: dakpannen leggen, opruimen, steigers op- of afbouwen, stempels weghalen.
‘Die dingen zijn gewoon té lekker’
Ondertussen worden de jongens in de watten gelegd door Marianne. Zo liggen er zakken met tosti’s klaar. Speciale tosti’s, vindt Dyon. ‘Die dingen zijn gewoon té lekker. Dat is afschuwelijk. Het zit hem in de kruiden die ze erop strooit. Die moet je gewoon een keer gegeten hebben.’ Na afloop is het shawarma, hamburgers of worstenbroodjes. Of ze gaan naar de snackbar en mogen dan bestellen wat ze willen. De basisregel: alles moet op.
Alleen op tijd komen
Dyon vindt: voor wie geen boterhammen wil smeren en het niet erg vindt om fysiek werk te doen, is de zaterdagploeg van Mensink de beste bijbaan die je kan hebben. ‘De ultieme combinatie van gezelligheid en aanpakken. Je hoeft alleen maar te zorgen dat je op tijd komt.’
De eerste paar keer was Dyon stram na een dag werken, maar na een paar keer voelde hij: dit lukt me wel. Met de inkomsten – ‘tien euro nog iets per uur geloof ik, ik weet het niet eens precies’ – kan hij zijn verzekeringen dekken. ‘Is toch lekker, zo houd ik weer meer over van mijn Tielbeke-loon.’
‘Mijn broer kon alles al’
Los van het geld leerde Dyon ook een hoop. Aanpakken bijvoorbeeld. En: het werk zien. Samenwerken. Afspraken nakomen. Hij ontwikkelde zich fysiek. Leerde jongens kennen. En hij ontdekte dat hij van de bouw niet zijn beroep wil maken. Dit in tegenstelling tot veel anderen uit de zaterdagploeg die wel doorstroomden.
Da’s jammer voor ons, maar wel een bruikbaar inzicht voor Dyon. Overigens was het wel de insteek dat Dyon zijn broer Bryan zou volgen de bouw in. Hij leerde ook veel van zijn broer, tijdens het beunhazen bijvoorbeeld. Dyon genoot ervan, maar het ging hem niet snel genoeg. ‘Ik ben ongeduldig, wil gaan. Mijn broer kon alles al, ik nog veel minder. Dat frustreerde me.’
Toen hij aan zijn broer vertelde dat hij iets anders ging doen, was er teleurstelling. Maar het besluit stond. Dyon stapte van de timmeropleiding over naar de opleiding assistent business services. ‘Zo kon ik in een half jaar mijn diploma halen. Dat is gelukt. Hoefde ik in ieder geval geen opleidingskosten terug te betalen.’
Van je hobby niet je werk maken
En nu werkt hij dus voor Tielbeke. Hij vindt het leuk, maar ziet het wel als iets tijdelijks. ‘Ik wil geen vrachtwagenchauffeur worden, ofzo.’ Wat hij over vijf jaar doet? Hij heeft geen idee. Als hij bij Mensink is, vragen ze: ‘Hoe zit het nou, Dyon? Kom je nog weer terug?’ Dan schuift Aron een contractje onder zijn neus. Maar Dyon wil niet tekenen.
‘Tot die tijd blijf ik lekker rustig mijn ding doen’
Zoals het nu is, vindt hij het voorlopig goed. ‘Ze zeggen toch dat je van je hobby nooit je werk moet maken? Uiteindelijk ga ik weer een opleiding doen, denk ik. Tot die tijd blijf ik lekker rustig mijn ding doen, inclusief de zaterdag bij Mensink. Dat is echt genieten.’
Zoek je een bijbaan op zaterdag? De zaterdagploeg van Mensink heeft ruimte voor nieuwe medewerkers. Bekijk de vacature op gaeenswerken.nu.
