Mensen van Mensink #30: Abd

Mensen van Mensink #30: Abd

Abd: ‘We werkten in de zomer voor ons eten in de winter’‘

De mensen van Mensink: wie zijn ze, waar zijn ze goed in en waarom doen ze wat ze doen? Vandaag metselaar Abd (33), die vanuit Syrië via Turkije en Griekenland in Nederland belandde en nu dagelijks met Hans samenwerkt.

Afgelopen zomer was Abd voor het eerst sinds elf jaar weer in Jableh, een historische havenstad aan de Middellandse Zee in het noordwesten van Syrië. Abd is er geboren en getogen. Het eeuwenoude Romeinse theater staat er nog altijd en is de Syrische burgeroorlog gelukkig grotendeels ongeschonden doorgekomen.

Als jonge jongen ging Abd in Jableh niet graag naar school. Hij was er niet goed in en had er simpelweg geen interesse in. Op zijn dertiende vond hij het wel mooi geweest. Via vrienden belandde hij als metselaar in de bouw. Daarmee verdiende hij al snel meer dan zijn moeder, die een ervaren docent was.

Vluchten en overleven in Turkije

In 2015 – het jaar van ‘Wir schaffen das’ – besloten Abd en zijn broer te vluchten, net als miljoenen andere Syriërs. Abd vluchtte omdat zijn militaire dienst aanstaande was, zijn broer omdat hij niet langer aan zijn dienstplicht wilde voldoen.

Abd en zijn broer trokken naar Turkije. Ze werkten er als metselaar, maar de omstandigheden waren zwaar. Op de vraag wie hij in Turkije was, geeft hij een veelzeggend antwoord: ‘Niemand.’

‘‘We hadden er niets. We werkten in de zomer voor ons eten in de winter en soms werden we niet eens betaald voor ons werk,’‘

Een nieuw begin in Salland

Na vier jaar trokken ze door naar Griekenland met als eindbestemming Nederland. ‘Hier moet je zijn,’ hadden vrienden gezegd. Abd en zijn broer belandden in het azc in Almelo. Nadat ze hun verblijfsvergunning ontvingen, kregen ze allebei een woning toegewezen in Raalte. Abd woont samen met zijn vrouw en zoontje. Gezinsuitbreiding is aanstaande: ze verwachten een dochtertje.

Tegen de gemeentemedewerker zei hij: ‘Ik wil weer werken als metselaar.’ De gemeente hielp hem op weg en bracht hem in contact met Sallandse Wegenbouw, waar hij twee jaar lang een of twee dagen per week werkte. Zij stelden hem vervolgens voor aan Mensink. Tegenwoordig werkt hij bijna dagelijks samen met Hans, ‘echt een goede man.’ Ze vormen een goed duo. 

‘Het is erg leuk werken met hem’

Zekerheid en afwisseling

33 is hij inmiddels, maar voor het eerst in zijn leven heeft hij een officiële werkgever. ‘In Syrië en Turkije werkte ik voor mannetjes, niet voor bedrijven.’ Met zijn huidige jaarcontract heeft hij meer zekerheid dan ooit en hij hoopt dat het verlengd wordt. Ook het werk zelf bevalt hem uitstekend: ‘In Syrië en Turkije was al het metselwerk hetzelfde, of je nu aan een huis, bedrijfspand of ziekenhuis werkte. Hier heb ik veel meer afwisseling.’

 

Met een baan en een inkomen, kon hij afgelopen bouwvak eindelijk op bezoek in Jableh. Daar sloot hij zijn ouders en familie na al die jaren weer in de armen. Als hij over dat moment vertelt, raakt het hem zichtbaar. Hij had zijn familie al die tijd op de hoogte gehouden van zijn leven in Nederland. Ze hadden gehoord over het dorp Raalte en het bedrijf Mensink. Hij hoefde ze niets meer uit te leggen, alleen maar vast te houden. Met een glimlach: ‘Nu Assad weg is, kan dat elke zomer.’